Με τη βοήθεια του Θεού ξεκινάμε απ’ αυτή εδώ τη στήλη τη μεγάλη προσπάθεια βοήθειας για ενημέρωση, μάθηση, εξήγηση, ανάλυση των Κανονισμών. Δεν ξέρω αν η τεχνολογία αγγίζει ή αντιπροσωπεύει πολλούς ή λίγους ή αν ανήκεις εσύ, που διαβάζεις τούτες τις αράδες, στη μια ή στην άλλη ομάδα, εκείνο όμως που αντιλαμβάνομαι είναι ότι μηδενίζεται η απόσταση στον ελάχιστο δυνατό χρόνο και καθιστά τις απορίες και ερωτήματα σαφή, τις δε απαντήσεις ξεκάθαρες και βέβαιες.

Άρθρο του Καθηγητή διαιτησίας κου Χρυσόστομου Μάνθου

Εκείνο που πρέπει να διακρίνει την όλη προσπάθειά μας να διευθύνουμε ένα παιχνίδι είτε από τη θέση του Διαιτητή, είτε από τη θέση του Βοηθού Διαιτητή, είναι η συναίσθηση της ευθύνης γι αυτό που κάνουμε. Άρα λοιπόν στην περίπτωση του off side εκείνο που πρέπει να μας χαρακτηρίζει, ειδικά όταν βρισκόμαστε στη θέση του Βοηθού είναι η μετ’ επιμονής αναμονή. Διότι εκτός από τη τοποθέτηση του παίκτη στο γήπεδο σημαντικότατο ρόλο παίζει και η σχέση του με τη μπάλα. Δηλαδή η επαφή του με τη μπάλα και όχι μόνο βέβαια αφού έχουμε και τις περιπτώσεις επηρεασμού αντιπάλου και παιχνιδιού για τις οποίες θα μιλήσουμε αργότερα.

Πρέπει στο μυαλό μας να μπολιάσει η συνθήκη ότι ο παίκτης που βρίσκεται off side, ΔΕΝ είναι παραβάτης. Μη παρασυρόμαστε από τη φρασεολογία «βρίσκεται στο αντίπαλο μισό γήπεδο, πλησιέστερα στην αντίπαλη γραμμή τέρματος από τη μπάλα και δεν καλύπτεται από δύο τουλάχιστον αντιπάλους». Η φράση αυτή είναι ο ορισμός του off side και μόνον. Άλλο «ορισμός» που καθορίζει αυτό που θέλουμε ν’ αποδώσουμε και άλλο ο προσδιορισμός της «παράβασης». Η θέση όμως αυτή, δηλαδή η θέση «off side», μεταλλάσσεται σε παράβαση όταν: Α.- επηρεάζει το παιχνίδι. Παρεμβαίνει δηλαδή στο παιχνίδι, στη φάση παίζοντας ή ΑΓΓΙΖΟΝΤΑΣ τη μπάλα που έχει πασάρει ή αγγίξει συμπαίκτης του.

Προσέξτε τα παραδείγματα:
Ο παίκτης Α είναι σε θέση off side, διότι βρίσκεται στο αντίπαλο μισό γήπεδο, πλησιέστερα στην αντίπαλη γραμμή τέρματος και δεν καλύπτεται από δύο αμυντικούς. Αυτό όπως είπαμε δεν σημαίνει ότι είναι παράβαση. Για να γίνει ή να θεωρηθεί παράβαση θα έπρεπε ο Α να είχε αγγίξει τη μπάλα, γεγονός που δεν έχει συμβεί. Επομένως αφού είναι σε θέση off side αλλά δεν επηρεάζει το παιχνίδι, άρα η θέση του δεν είναι παράβαση, άρα το γκολ είναι κανονικό.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Ο παίκτης Α είναι σε θέση, διότι βρίσκεται στο αντίπαλο μισό γήπεδο, πλησιέστερα στην αντίπαλη γραμμή τέρματος και δεν καλύπτεται από δύο αμυντικούς. Αυτό όπως είπαμε δεν σημαίνει ότι είναι παράβαση. Για να γίνει ή να θεωρηθεί παράβαση θα πρέπει ο Α να έχει αγγίξει τη μπάλα, γεγονός που έχει συμβεί. Επομένως αφού είναι σε θέση off side αλλά επηρεάζει το παιχνίδι, αγγίζοντας τη μπάλα, άρα η θέση του είναι παράβαση και πρέπει ο Βοηθός να σηκώσει τη σημαία του.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

(συνεχίζεται)

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Οι άσπροι είναι επιθετικοί.

Ο (Β) ΔΕΝ είναι σε θέση off side διότι καλύπτεται από τρεις πράσινους αμυντικούς και τον τερματοφύλακα.

Ο (Α) βρίσκεται σε θέση off side αλλά ΔΕΝ είναι παραβάτης, όπως έχουμε αναφέρει στις προηγούμενες τοποθετήσεις μας. Ο άσπρος- συμπαίκτης του (Α) και του (Β)- προωθεί τη μπάλα στη μεγάλη περιοχή, κάτοχος της οποίας γίνεται ο

(Β). Αν και έτρεξε προς την μπάλα, ο

(Α), εν τούτοις δεν έγινε παραβάτης με τη κίνησή του αυτή, διότι δεν την άγγιξε. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις ο Βοηθός πρέπει να φερθεί συνετά και έξυπνα ακολουθώντας πιστά την οδηγία «βλέπε κι περίμενε».

Αν ο Βοηθός σηκώσει τη σημαία, ο Διαιτητής οφείλει να του κάνει νεύμα να τη κατεβάσει και ν’ αφήσει το παιχνίδι να συνεχισθεί.

Στη δική μας εποχή αυτή τη περίπτωση τη σημειώναμε off side με το αιτιολογικό ότι ο (Α) έκανε κίνηση στη μπάλα και έτσι παραμένει ακόμα στον πολύ κόσμο, γι αυτό όταν σε τέτοιες στιγμές εσείς αντιμετωπίζετε τη φάση όπως επιτάσσει η νέα φιλοσοφία, αυτοί αντιδρούν και μάλιστα άσχημα. Μη φοβάστε, εφαρμόστε το σωστό, αυτή είναι η μοίρα του Διαιτητή, εκτός του να δικάζει οφείλει και να διδάσκει. Σας καταλαβαίνω και σας κατανοώ, οφείλετε όμως να σταθείτε στο ύψος σας.



ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ.
Κάποτε ένας συνταγματάρχης βρισκόμενος στο γυναικοχώρι, πήγε τη Κυριακή στην εκκλησία. Στη διάρκεια της λειτουργίας, όπως γίνεται κάθε φορά, ο παππούλης, αν και αγράμματος, έβγαλε ένα αρκετά καλό λόγο, επίκαιρο του ευαγγελικού κειμένου. Ο συνταγματάρχης κάθε άλλο παρά εντυπωσιάσθηκε. Μετά το τέλος της λειτουργίας περίμενε τον παπά για να τον ρωτήσει πειρακτικά. «παππούλη, να σε ρωτήσω, στην κόλαση, τις ψυχές τις βράζουνε ή τις ψήνουνε;» Κι ο παππούλης ταπεινός και κουρασμένος του απαντά με απλότητα και αφοπλιστικά: «Δεν ξέρω παιδί μου. Αυτό, νομίζω ότι θα το διαπιστώσεις μόνος σου»